เทศกาลของเล่นเด็กอี๋หลาน

เทศกาลพื้นบ้านและการละเล่นเด็กนานาชาติอี๋หลานจัดทุกฤดูร้อน ราวกรกฎาคมถึงสิงหาคม ตลอดหลายสัปดาห์ วันที่และรอบที่แน่นอนจะต่างกันเล็กน้อยในแต่ละปี ก่อนออกเดินทางผมแนะนำให้ยึดประกาศทางการของปีนั้นเป็นหลัก

เทศกาลนี้จัดมาตั้งแต่ปี 1996 สร้างขึ้นรอบสี่สิ่ง คือ การแสดง นิทรรศการ การละเล่น และการแลกเปลี่ยน จัดมาสามสิบปีแล้ว มันพาคณะศิลปะพื้นบ้านจากทั่วโลกมาที่แม่น้ำตงซาน และยกฤดูร้อนหนึ่งให้แก่เด็กอย่างซื่อตรง ครั้งที่ผมไปคือปลายเดือนกรกฎาคม แดดแรงมาก เสียงน้ำดังมาก ทั้งสวนตั้งแต่เช้าจรดค่ำไม่เคยเงียบลงเลย

สถานที่หลักคือสวนน้ำริมแม่น้ำตงซานในอี๋หลาน พอถึงฤดูร้อน ที่นี่ก็ถูกน้ำยึดครองทั้งหมด น้ำพุ สไลเดอร์ สระตื้น แดดตีละอองน้ำให้เป็นประกายกระจายจนแสบตา อากาศมีกลิ่นปูนที่อุ่นด้วยแดดผสมกลิ่นหญ้า

จากไทเปมาที่นี่ไม่ไกล นั่งรถไฟหรือรถโดยสารทางหลวงแผ่นดินผ่านอุโมงค์เสวี่ยซาน ราวชั่วโมงเศษก็ถึงอี๋หลาน แล้วต่อรถรับส่งหรือแท็กซี่ไปสวน วันนั้นผมนั่งรถไฟเข้ามา ออกจากสถานีแล้วต่อรถอีกช่วงหนึ่ง ระหว่างทางก็รู้สึกได้ว่าทั้งเมืองเข้าสู่จังหวะของฤดูร้อนแล้ว

มันชูโซนเล่นน้ำ คณะพื้นบ้านนานาชาติ และเวิร์กช็อปงานประดิษฐ์ เป็นกิจกรรมครอบครัวฤดูร้อนอันเป็นเอกลักษณ์ที่สุดอย่างหนึ่งของไต้หวัน การออกแบบเรียบง่ายและกล้าหาญ ไม่เหมือนหลายเทศกาลที่จัดเพื่อผู้ใหญ่ มันยกทั้งสวนให้แก่เด็กอย่างจริงใจ

ดังนั้นคนที่สบายใจที่สุดย่อมเป็นครอบครัวที่พาเด็กมา แต่คุณไม่จำเป็นต้องอยู่ใน "วัยที่เล่นน้ำได้" ถึงจะเหมาะมาที่นี่ วันนั้นผมเห็นบนหญ้ามีคนนั่งดูการแสดง มีทั้งทารกที่อุ้มอยู่ในอ้อมแขน และมีทั้งผู้ใหญ่ที่พับขากางเกงยืนอยู่ริมสระ เด็ก ๆ เปียกชุ่มไปนานแล้ว ไม่มีใครคิดจะห้ามใคร บรรยากาศแบบนี้ที่จริงเป็นมิตรกับทุกคน

ข้อแนะนำของผมคือให้ผ่อนจังหวะให้ช้าลง ในสวนมีอะไรให้ดูไม่น้อย บ่ายหนึ่งอาจเจอระบำยุโรปตะวันออก กลองแอฟริกา เพลงออสโตรนีเซียน เด็ก ๆ นั่งบนหญ้าดูอย่างใจจดใจจ่อ ลืมแม้แต่ไอติมในมือจนละลายเลอะเต็มมือ เหนียว ๆ ก็ไม่สนใจ

การเล่นน้ำมักเป็นส่วนที่ทุกคนไม่อยากจากไปที่สุด แนะนำให้จัดไว้ในช่วงที่อากาศร้อนที่สุดและเด็กสดชื่นที่สุด ส่วนงานประดิษฐ์เหมาะกับการแทรกไว้ระหว่างการแสดงกับการเล่นน้ำ ใช้เป็นช่วงพักหายใจ ยามเย็นอย่ารีบไป หาที่นั่งลงบนตลิ่งสักหน่อย มักเป็นช่วงที่ดีที่สุดของทั้งวัน

ถ้าถือว่าเทศกาลของเล่นเด็กเป็นทริปไปเช้าเย็นกลับ ก็เที่ยวได้พอแล้ว แต่ในเมื่อมาถึงอี๋หลานทั้งที ผมจะออกแนวค้างเพิ่มสักคืน แล้วยืดทริปเป็นหนึ่งถึงสองวัน

รอบ ๆ แม่น้ำตงซานเหมาะกับการเที่ยวต่อมาก เที่ยวต่อตลาดกลางคืนหลัวตง หรือศูนย์ศิลปะดั้งเดิม แล้วเดินชมอี๋หลานนอกเหนือจากเทศกาลด้วย ข้อดีของการค้างคืนคือ เช้าวันรุ่งขึ้นไม่ต้องรีบไปขึ้นรถ และใช้อารมณ์ที่ผ่อนคลายกว่าเก็บส่วนที่เมื่อวานเล่นไม่พอกลับมาได้

ราคาตั๋ว วิธีซื้อ และการจัดรอบของเทศกาลของเล่นเด็ก ผู้จัดจะประกาศใหม่ทุกปี ส่วนนี้ก็เช่นกัน ให้ยึดข้อมูลทางการของปีนั้นจะแม่นยำที่สุด

นอกจากค่าเข้าชม ค่าใช้จ่ายจริงยังรวมค่ารถไปกลับไทเป ค่าอาหารในสวน และค่าที่พักหากคุณตัดสินใจค้างสักคืน นำสิ่งเหล่านี้มาคิดรวมกัน แล้วเทียบกับความยาวของทริป ก็จะไม่ลนลานเฉพาะหน้า ประสบการณ์ของผมคือ เด็กอยู่ในนั้นเกือบทั้งวัน กินดื่มจะใช้มากกว่าที่คิดอยู่หน่อย เผื่องบให้หลวมสักนิดจะเล่นได้อย่างสบายใจกว่า

โซนเล่นน้ำเป็นส่วนที่นิยมที่สุดในหน้าร้อน แทบไม่มีใครรอดตัวแห้ง สิ่งที่ควรเตรียมที่สุดคือเสื้อผ้าเปลี่ยน และไม่ใช่แค่เด็ก ผู้ใหญ่ก็มีโอกาสสูงที่จะถูกลากเข้าไปกลางน้ำพุจนเปียกหมดทั้งตัว

วันนั้นผมก็เป็นแบบนั้น ตั้งใจแค่จะพับขากางเกงยืนดูลูกชายอยู่ริมน้ำ แต่ไม่ถึงสิบนาทีก็เปียก สายน้ำพุ่งสูงต่ำ ทุกครั้งที่ตกลงมาเด็กทั้งสนามก็กรีดร้องพร้อมกัน ดังนั้นผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้าเปลี่ยน ถุงกันน้ำ ล้วนคุ้มที่จะพกไป

การกันแดดก็อย่าประหยัด สวนเปิดโล่ง ร่มเงามีจำกัด แดดตกตรงลงมา หมวก ครีมกันแดด และการเติมน้ำต้องดูแลให้ครบ เด็กที่เล่นจนสุดเหวี่ยงมักไม่ร้องบอกว่าเหนื่อยเอง

ปิดเทอมหน้าร้อนเป็นช่วงไฮซีซันของการท่องเที่ยวครอบครัว อีกทั้งเทศกาลของเล่นเด็กเองก็เป็นกิจกรรมหน้าร้อนอันเป็นเอกลักษณ์ที่สุดอย่างหนึ่งของไต้หวัน ผู้คนจึงคาดเดาได้ว่าจะแน่น ทำใจให้สบาย อย่าคิดจะเล่นให้ครบทุกอย่าง กลับจะเล่นได้สนุกกว่า

อากาศคืออีกตัวแปรของฤดูร้อน วันแดดดีก็ร้อนเต็มที่ เล่นน้ำได้สะใจที่สุด เจอฝนช่วงบ่าย การเล่นน้ำและกิจกรรมกลางแจ้งบางส่วนอาจได้รับผลกระทบ ตอนนี้งานประดิษฐ์และนิทรรศการในร่มก็เป็นแผนสำรองที่ดี ก่อนออกเดินทางดูพยากรณ์อากาศของวันนั้นสักหน่อย มีภาพในใจไว้ พอถึงหน้างานก็จะไม่ลน

เพราะมันคืนสิ่งที่เรียกว่า "เทศกาล" ให้แก่เด็กอย่างแท้จริง ตลอดสามสิบปี สร้างขึ้นรอบการแสดง นิทรรศการ การละเล่น และการแลกเปลี่ยน พาโลกมาที่แม่น้ำตงซาน แต่ไม่เสแสร้งว่าลึกซึ้ง เพียงให้เด็กได้ผ่านฤดูร้อนหนึ่งในน้ำ บนหญ้า อย่างจริงใจ

ยามเย็นวันนั้น ผมนั่งบนตลิ่ง ขากางเกงยังเปียก เย็นและติดขา ลูกชายได้กังหันมาอันหนึ่ง วิ่งไปวิ่งมา ใบพัดตัดแสงอาทิตย์ตกให้เป็นเศษแสงวับวาบ มองหลังเขา จู่ ๆ ก็นึกถึงฤดูร้อนแบบนี้ตอนตัวเองยังเล็กมาก

ผมคิดว่าตอนพาลูกมาที่นี่ สิ่งที่อยู่กับคุณในที่สุดก็จะเป็นสิ่งนี้ ไม่ใช่สไลเดอร์ตัวไหน เครื่องเล่นชิ้นไหน แต่คือยามเย็นที่คุณทั้งสองไม่อยากจากไป แม่น้ำยังไหลเบา ๆ อยู่ข้างหลัง