เทศกาลพลุทะเลเผิงหู

เทศกาลพลุทะเลเผิงหูเป็นหนึ่งในกิจกรรมฤดูร้อนอันเป็นเอกลักษณ์ที่สุดของเผิงหู จัดทุกฤดูร้อนแถบกวนอินถิงในเมืองหม่ากง สิ่งที่พิเศษที่สุดคือดอกไม้ไฟไม่ได้จุดบนบก แต่จุดเหนือผืนทะเล แสงแตกออกบนท้องฟ้ายามค่ำแล้วร่วงลง ขณะเดียวกันเงาสะท้อนก็แตกเป็นสีทองบนผิวทะเล ไหวไปกับคลื่นทีละระลอก

ข้างอ่าวมีสะพานโค้งเหล็กชื่อสะพานสายรุ้งซีอิ๋ง ดอกไม้ไฟระเบิดเหนือทะเลด้านหลังมัน เมื่อดอกแรกพุ่งขึ้น ผมจึงเข้าใจอย่างแท้จริงว่า ทุกคนแหงนหน้าถ่ายท้องฟ้า แต่ทะเลผืนนี้ต่างหากที่เป็นตัวเอก ลมเค็ม พัดกลิ่นสาหร่ายจาง ๆ เย็นสบายบนผิวที่ตากแดดมาทั้งวัน ราวกับมีใครค่อย ๆ หรี่ความร้อนลงให้คุณ

เทศกาลจัดทุกฤดูร้อน ปกติหลายรอบตลอดหลายสัปดาห์ ไม่ใช่จุดแค่คืนเดียว เพราะอย่างนี้ คุณจึงไม่จำเป็นต้องยึดติดวันใดวันหนึ่ง เลือกรอบที่เข้ากับแผนเที่ยวของคุณก็พอ

ส่วนวันเปิดงานที่แน่นอนและวันจุดของแต่ละรอบนั้น ปรับเปลี่ยนทุกปี คำแนะนำของผมง่ายมาก ก่อนออกเดินทางให้ดูประกาศอย่างเป็นทางการของเขตทัศนียภาพแห่งชาติเผิงหูในปีนั้นเป็นหลัก จดตารางรอบไว้ แล้วค่อยกลับมาจัดตั๋วเครื่องบินและเรือของตัวเอง จับวันให้ตรงก่อน การจัดการที่เหลือถึงจะไม่เสียแรงเปล่า

เผิงหูอยู่ในทะเลนอกเกาะหลักของไต้หวัน ที่ผ่านมาวิธีไปมีแค่สองอย่าง คือนั่งเครื่องบินหรือนั่งเรือ บินเส้นทางในประเทศจากเกาะหลักไปหม่ากงเร็วที่สุด ลงเครื่องแล้วก็อยู่ไม่ไกลจากกวนอินถิง อยากประหยัดหน่อย หรืออยากขนสัมภาระเต็มที่ ก็นั่งเรือโดยสารข้ามทะเลไปหม่ากงได้

ฤดูร้อนเป็นไฮซีซันของเผิงหู ช่วงเทศกาลผู้คนยิ่งหนาแน่น ตั๋วเครื่องบินและเรือล้วนเป็นที่ต้องการ ประสบการณ์ของผมคือ พอเห็นประกาศรอบเมื่อไร ให้จองการเดินทางก่อนเลย อย่ารอให้คิดรายละเอียดอื่นของทริปจบก่อนค่อยลงมือ มักจะกลายเป็นว่าตอนนั้นที่นั่งดี ๆ ไม่เหลือให้เลือกแล้ว

ถ้าสิ่งที่คุณชอบคือภาพซ้อนแบบ "ดอกไม้ไฟบวกทะเล" ไม่ใช่แค่ดูดอกไม้ไฟเฉย ๆ เผิงหูก็เหมาะกับคุณมาก กำแพงทะเลกวนอินถิงเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลาย บางคนถือเบียร์ บางคนพาลูกมา ลุงคนหนึ่งวางเก้าอี้พับไว้ริมสุดติดทะเล หันหลังให้ดอกไม้ไฟ ก็มองสีทองที่แตกกระจายนั้นเช่นกัน

มันยังเหมาะกับคนที่มองหาเพื่อนร่วมทางมาใช้คืนฤดูร้อนช้า ๆ ด้วยกัน คืนนั้นเราสองคนเอาแต่ก้มมองน้ำ ไหล่ชิดไหล่ ไม่มีใครพูด เพียงรอฟ้ามืด รอดอกแรก บรรยากาศการรอคอยอย่างเงียบ ๆ ด้วยกันแบบนั้น ทำให้จดจำได้มากกว่าตัวดอกไม้ไฟเสียอีก

เทศกาลจัดตั้งแต่หัวค่ำถึงกลางคืน ฉะนั้นเวลากลางวันเก็บไว้ให้เผิงหูเองได้ ที่พักแนะนำให้เลือกใกล้ ๆ ในหม่ากง ดูพลุเสร็จตอนกลางคืนเดินกลับได้ วันรุ่งขึ้นก็สะดวกเที่ยวต่อ

ค่าใช้จ่ายหลักตกอยู่สามส่วน คือตั๋วเครื่องบินหรือตั๋วเรือไป-กลับเกาะหลัก ที่พักในหม่ากง และค่ากินดื่มหน้างาน ไฮซีซันราคาจะขยับขึ้น นี่ก็เป็นอีกเหตุผลที่ควรจองแต่เนิ่น ๆ ล็อกการเดินทางและที่พักไว้ก่อน ค่าใช้จ่ายที่เหลือกลับเป็นส่วนที่ยืดหยุ่นที่สุด คุมง่ายที่สุด

เผิงหูยามกลางวันเป็นอีกแบบสิ้นเชิง ชายฝั่งหินบะซอลต์ถูกแดดเผาร้อนระอุ หลังกำแพงหินปะการังเป็นแปลงผักเตี้ย ๆ น้ำทะเลฟ้าจนไม่สมจริง ฉวยตอนหัวค่ำก่อนไอร้อนถอย พอดีได้เดินชมทิวทัศน์ชายฝั่งเหล่านี้

ออกจากหม่ากง เที่ยวต่อจุดชมชายฝั่งของเผิงหูอย่างสะพานข้ามทะเลและคอกหินรูปหัวใจคู่ได้ อยากข้ามเกาะชมวิวเกาะอื่น ๆ เพิ่มก็ได้ แต่อย่าลืมเผื่อเวลาขากลับให้หลวมหน่อย หัวค่ำต้องกลับมาถึงกวนอินถิง จะได้ไม่พลาดรอบของคืนนั้น

จุดชมหลักก็คือกำแพงทะเลกวนอินถิงและแถบสะพานสายรุ้งซีอิ๋งในหม่ากง ที่นี่เห็นทั้งดอกไม้ไฟบนฟ้าและเงาสะท้อนบนทะเลพร้อมกัน เป็นมุมที่คุ้มค่าที่สุดของกิจกรรมนี้ ยิ่งตำแหน่งใกล้ทะเลเท่าไร ยิ่งเห็นสีทองที่แตกกระจายบนผิวน้ำชัดเท่านั้น

พอหัวค่ำไอร้อนถอย กำแพงทะเลจะค่อย ๆ เต็มไปด้วยคน แผงขายลูกชิ้นปลาหมึกและไอติมกระบองเพชรก็เปิดไฟ อากาศลอยกลิ่นของทอดกับความเค็มของทะเล อยากได้ที่ดี ๆ ไปจองแต่เนิ่น ๆ หาจุดติดทะเลนั่งลง รอไปกินไป ตัวมันเองก็เป็นส่วนหนึ่งของคืนนี้แล้ว

ข้อแรก ลมทะเลกับสภาพอากาศ ลมริมทะเลตอนกลางคืนเค็ม พัดนาน ๆ จะเย็น พกเสื้อแจ็กเก็ตบาง ๆ ไปไม่ผิด ส่วนแดดกลางวันแรงมาก ต้องกันแดดให้ดี

ข้อสอง ผู้คน ช่วงเทศกาลแถบกวนอินถิงคนเยอะมาก ที่นั่งบนกำแพงทะเลต้องรีบไปจอง ข้อสามและสำคัญที่สุด จองที่พักและตั๋วแต่เนิ่น ๆ ฤดูร้อนเป็นไฮซีซัน การเดินทางและที่พักแนะนำให้จัดการล่วงหน้าทันทีที่เห็นประกาศรอบ อย่าผัดวัน สุดท้าย วันที่และรอบที่แน่นอนทั้งหมด ให้ยึดประกาศอย่างเป็นทางการเป็นหลักเสมอ

เพราะมันคืนดอกไม้ไฟกลับสู่ทะเล ที่กวนอินถิงในหม่ากง สิ่งที่คุณดูไม่ใช่แค่ท้องฟ้า แต่คือเงาสะท้อนของดอกไม้ไฟบนทะเลยามค่ำของเผิงหู เป็นภาพที่ที่อื่นหาได้ไม่ง่าย และงานยามค่ำฤดูร้อนนี้ที่จริงงอกออกมาจากช่วงตกต่ำ จัดแล้วจัดเล่า ยี่สิบปีต่อมา มันกลายเป็นไม่กี่คืนที่ทั้งเกาะเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด

ที่คุ้มยิ่งกว่าคือช่วงหลังดอกไม้ไฟอำลาเวที คืนนั้นเราไม่รีบไป ผิวทะเลกลับเป็นสีน้ำเงินดำเข้ม เหลือเพียงไฟเรือประมงไกล ๆ ไม่กี่จุด เสียงคลื่นกลับมาเป็นตัวเอกอีกครั้ง ทีละระลอก ไม่เร่งร้อน ผมคิดว่าคุณก็จะค่อย ๆ พบว่า สิ่งที่จำได้จริง ๆ ไม่ใช่ดอกไหนใหญ่สุดดังสุด แต่คือไม่กี่นาทีที่ทะเลเงียบลงอีกครั้ง และคนที่อยู่ข้างกายที่ได้ยินมันไปพร้อมคุณ อีกหลายปีต่อมา พอนึกถึงทะเลผืนนี้ ก็คงนึกถึงคุณก่อน